12 januari 2015

Detachering bij OCW: een dubbele uitdaging

€ 0,92 kost de goeie cappuccino bij de coffee corner van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW). Om 09.00 uur staat er vaak een rij, maar om 08.30 uur nog niet. Zeer belangrijke informatie als je regelmatig op dit ministerie werkt. Terwijl ik dit schrijf, ben ik precies een jaar bij OCW gedetacheerd. Een prachtige aanleiding voor een blog.

Gevoelig onderwerp

Bij het ministerie van OCW werk ik als webredacteur en projectmanager voor Passendonderwijs.nl: de website over de invoering van passend onderwijs. Een gevoelig onderwerp, want het gaat over kinderen, onderwijs en geld. De invoering op 1 augustus 2014 verliep dan ook niet zonder slag of stoot. Dit maakt de communicatie erover dubbel zo uitdagend. Enerzijds wil je bezoekers inspirerende voorbeelden laten zien, maar anderzijds moet de website duidelijkheid geven over financiering en budgetten. De tone of voice moet daarom toegankelijk en aansprekend zijn, maar zeker niet joviaal. Want het nieuws dat we brengen is niet altijd leuk.

Inhoudelijk betrokken

Hoewel ik al 3 jaar aan deze website werk, is dat vanachter je bureau bij Sabel Communicatie toch anders dan als je midden in de hectiek zit. En ineens verzeild raakt in discussies over of leerlingen met autisme wel of niet in een aparte klas moeten zitten. Hoe langer ik bij OCW rondloop, hoe meer ik me inhoudelijk betrokken voel. Dat maakt het uiteraard eenvoudiger om mee te denken over de communicatie. Voorheen kreeg ik de opdracht ‘redigeer dit bericht en plaats het op de site’. Nu denk ik mee over of het nieuws überhaupt interessant is, hoe we het willen brengen en schrijf ik het zelf. Dat maakt het werk van een webredacteur een stuk uitdagender!

Sabel of OCW?

Lastig is het soms wel, zo’n detachering. Het ene moment voel je je leverancier vanuit Sabel Communicatie, en het andere moment zet je als opdrachtgever een ander bureau aan de slag. Vaak twijfel ik: zal ik mijn telefoon opnemen met ‘ministerie van OCW’ of toch ‘Sabel Communicatie’? Ook wat betreft collega’s voelt het dubbel. Tijdens een detacheringsklus krijg je er een verzameling nieuwe collega’s bij, wat hartstikke leuk is. Maar tegelijk moet je uitkijken dat je het contact met je eigen collega’s niet verliest. Investeren in vrijdagmiddagborrels dus?

Begrip voor elkaars werkwijze

Mij heeft het absoluut veel goeds gebracht om een tijd bij een klant op locatie te werken. Je ziet hoe processen aan de andere kant werken en krijgt meer begrip voor elkaars werkwijze. En je stapt makkelijker op elkaar af als een vraag niet helemaal duidelijk is. Hierdoor kan ik mijn werk uiteindelijk beter doen. En daarbij, het kan als tekstschrijver nooit kwaad om eens uit je eigen comfortzone te stappen. Weg bij die collega’s met wie je altijd dezelfde slechte grappen maakt. Gelukkig willen ze bij OCW ook af en toe om mijn grappen lachen.